Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Η αποδέσμευση του ατόμου...Κορνήλιος Καστοριάδης 


Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (1922-1997) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής. Συγγραφέας του έργου Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας, διευθυντής στην Σχολή Ανωτέρων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού από το 1979 και φιλόσοφος της αυτονομίας. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα.

Ο φιλοσοφικός λόγος του Κορνήλιου Καστοριάδη αποτελεί το απαύγασμα της πολιτικής σκέψης, με θεμελιώδεις έννοιες την αυτονομία και την αυτοθέσμιση του ανθρώπου. Επίσης, ίσως να αποτελεί μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις στην οποία ο αφηρημένος λόγος, του φιλοσοφικού στοχασμού, πραγματώνεται άμεσα στην λειτουργική δομή του ατόμου και της κοινωνίας.  Ο Καστοριάδης, μέσα από τον δηκτικό και σύνθετο λόγο του, στην Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας, προτάσσει κυρίως τον ενεργό και πολύσημο ρόλο του πολίτη. Παράλληλα αποτινάσσει την επανοικειοποίηση εννοιών όπως: επανάσταση και μαρξισμός, θέτοντας αυτές υπό την διαλεκτική της ιστορικότητάς τους. 

Σε ερώτηση που του είχε τεθεί σχετικά με την κρίση που βιώνει η μετανεωτερική κοινωνία σχολίασε: Στα ιπποκρατικά συγγράμματα η κρίσις, η κρίση μια ασθένειας είναι παροξυσμική στιγμή, που τελικά θα καταλήξει είτε στον θάνατο του αρρώστου είτε στην έναρξη της διαδικασίας ίασης, χάρη σε μια ευεργετική αντίδραση που θα προκληθεί από την ίδια την κρίση. Εμείς αντίθετα ζούμε σε μια φάση αποσύνθεσης. Η ανάδειξη του χρήματος (είναι μία από τις πολλές ερμηνευτικές προσεγγίσεις του Καστοριάδη), ως την μοναδική αξία, έθεσε σε αδιέξοδο την λειτουργία και την αναπαραγωγή της κοινωνίας. Ίσως η αναστολή της διαδικασίας στην οποία τέθηκε η κοινωνία να ήταν ο φόβος των ποινικών κυρώσεων όμως, κατά ποία λογική αυτοί που επιβάλλουν τις κυρώσεις θα είναι οι ίδιοι αδιάφθοροι. Αυτό που τελικά έχει ανακύψει είναι ένα κοινωνικό καθεστώς συνυφασμένο με ανθρωπολογικό τύπο, που είναι αναγκαίος για να λειτουργήσει αυτό το καθεστώς.

σ.σ.: Η μοναδική επιδίωξη της παρούσας ανάρτησης είναι η απόδοση ελαχίστων φιλοσοφικών και πολιτικών εννοιών του Καστοριάδη ώστε, να λειτουργήσουν αφετηριακά για την μελέτη του φιλοσόφου.

Έργα του Κορνήλιου Καστοριάδη : 

ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Βιβλία) : 

1.       Ουγγρική Επανάσταση 1956, εκδ. Ύψιλον/βιβλία , Αθήνα 1980 . 

2.       Η πείρα του εργατικού κινήματος (1). Πώς ν’ αγωνιστούμε , εκδ. Ύψιλον/βιβλία , Αθήνα 1984. 

3.       Η πείρα του εργατικού κινήματος (2). Προλεταριάτο καί οργάνωση , εκδ. Ύψιλον/βιβλία , Αθήνα 1984. 

4.       Το επαναστατικό πρόβλημα σήμερα , εκδ. Ύψιλον/βιβλία , Αθήνα 1984. 

5.       Η Γραφειοκρατική κοινωνία, (1) Οι παραγωγικές σχέσεις στη Ρωσία, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1985. 

6.       Η Γραφειοκρατική κοινωνία, (2) Η επανάσταση κατά της γραφειοκρατίας, εκδ. Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1985. 

7.       Με τον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ καί το κοινό της Louvain-la-Neuve, Από την οικολογία στην αυτονομία, εκδ.Ράππα, Αθήνα 1985. 

8.       Το περιεχόμενο του σοσιαλισμού, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1986. 

9.       Η Αρχαία ελληνική δημοκρατία καί η σημασία της για μας σήμερα, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1986. 

10.    Η γαλλική κοινωνία, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1986. 

11.    Καιρός, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1987. 

12.    Σύγχρονος καπιταλισμός καί επανάσταση, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1987. 

13.    Πρώτες δοκιμές, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1988. 

14.    Η Φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας, εκδ.Ράππα, Αθήνα 1988. 

15.    Οι Ομιλίες στην Ελλάδα, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1990. 

16.    Τα σταυροδρόμια του λαβύρινθου, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1991. 

17.    Ο θρυμματισμένος κόσμος, εκδ.’Υψιλον/βιβλία, Αθήνα 1992. 

18.    Ανθρωπολογία, πολιτική,φιλοσοφία, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1993. 

19.    Χώροι του ανθρώπου, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1995. 

20.    Η «ορθολογικότητα» του καπιταλισμού, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 1998. 

21.    Η άνοδος της ασημαντότητας, εκδ.Ύψιλον/βιβλία, Αθήνα 2000. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου